Romy Muijrers
Terug naar de verloren tijd, nero op papier
€ 1.100 (tekening linksonder), € 800 (tekening rechtsboven)

Nora Axnick
zonder titel, 200 x 135, gem. techniek op doek
€ 2.750,-

Joyce ter Weele
Gewoontewaarneming (compositie #5), 380 x 150, gem. techniek op papier
€ 3.200,-

Wouter van der Laan
Still life (Floral arrangement #2), 61 x 54, gem. techniek op paneel
€ 850,-

Wim Warrink
Grafiekschoen, 50 x 35, inkt op papier
€ 220 euro (oplage 9)

LICHTING ’15

LICHTING ‘15 brengt vijf toptalenten bijeen die dit jaar afstudeerden aan een van de Nederlandse kunstacademies.

Nora Axnick (ArtEz Enschede), Wouter van der Laan (HKU), Romy Muijrers (KABK), Joyce ter Weele (Minerva) en Wim Warrink (Minerva) brengen via hun schilderijen en werken op papier in beeld wat jonge kunstenaars van nu beweegt.

Daarnaast heeft elk van hen zich reeds op een of andere manier onderscheiden. Over Nora Axnick, Wim Warrink en Wouter van der Laan verschenen publicaties in Metropolis M en Mister Motley. Romy Muijrers is recentelijk genomineerd voor de Piketprijs. Joyce ter Weele en Wim Warrink wonnen naar aanleiding van hun afstuderen respectievelijk het Coba de Grootstipendium en de Klaas Dijkstra Academieprijs.

romy muijrers

“In mijn werk zoek ik naar de weg tussen mijn innerlijk tijd en de werkelijke tijd.  In mijn innerlijke tijd liggen de herinneringen aan mijn verloren en onbereikbare liefde verscholen. De werkelijke tijd is nu, hierin observeer ik veranderingen van de ruimte en van mijn herinneringen door tijd. Mijn tekeningen bestaan uit verschillende lagen van tijd en ruimte waar het heden en het verleden samen komen. De figuren die zich in deze tijd verhaspeling bevinden zijn de gidsen die de kijker langs de verschijningsvormen van mijn herinneringen en de beleving van het heden voeren. Net als ik zelf, ik ga steeds terug naar een bepaalde plek of ruimte waar ik een herinnering aan mijn verloren liefde heb achter gelaten. Ik observeer wat de tijd doet met de ruimte om mij heen waar de herinner verborgen ligt, en tegelijkertijd draag ik een spiegel met me mee, de andere kant van mezelf die de verloren tijd wilt herleven. En zo probeer ik uiteindelijk het wispelturige karakter van onze plek in de tijd weer te geven terwijl ik aan het tekenen ben.”

nora axnick

“In mijn schilderijen en installaties heb ik mijn eigen rijk gecreëerd. Ik heb de macht. Ik draag een blazer met grote schoudervullingen om krachtig over te komen. Het zijn allemaal machtsmiddelen om weg te komen van dit gehoorzame, onderdanige meisje dat niet haar eigen realiteit creëert, maar in de wereldwijd gefingeerde realiteit leeft. Als een baas plaats ik mijn cast waar ik ze wil, doen ze wat ik vraag. Zo maak ik beelden van sterke personen die zijn gecastreerd, machteloos gemaakt en beschaamd door kitsch, glitter en puppies. Ik zet vraagtekens bij autoriteit. Ik ben de baas van mijn schilderijen, tegelijkertijd speel ik de rol van keizerin met een ironische overdrijving, om te laten zien hoe raar, vreemd en absurd het is om een persoon, systeem of autoriteit te gehoorzamen.”

joyce ter weele

“Wederkerend thema in mijn werken is het afbeelden van plekken en ruimtes waarbij de ervaring van tijd een rol speelt. De voorstellingen zijn voornamelijk sporen van activiteiten. Er is een afwezigheid, maar tegelijkertijd ook een voorstelbare aanwezigheid van mensen. Nieuwsgierigheid en het aan willen gaan van een avontuur zijn voor mij de drive. Ik start in mijn projecten met het onderzoeken van een techniek of een materiaal en dit zorgt ervoor dat ik mij in de werkplaats vrij, los en autonoom beweeg. In het maakproces ben ik constant op zoek naar de grens tussen figuratief en abstractie, vormgeven van een illusie van ruimte en tegelijkertijd het besef van een plat vlak. Het figuratieve deel zit vooral in het hoofd van de toeschouwer, er is ruimte voor projectie.”

wouter van der laan

“In mijn werk onderzoek ik het idee omtrent ‘Post-Historicisme’, of het scenario voorbij het einde en de implicaties die het heeft op kunst en visuele talen, waarbij de focus vooral ligt bij het medium schilderen. In mijn meest recente werk heb ik geprobeerd om elementen op te nemen die afkomstig zijn van twee fundamenteel verschillende narratieve visuele talen, beide zeer relevant met betrekking tot het thema van het einde. Aan de ene kant ‘Disney’ en aan de andere kant ‘Beckett’. De visuele taal van het Disney universum, met de bekende ‘living happily ever after’-leuze als leidraad, toont een zekere geruststellende harmonie middels het gebruik van weelderige en levendige kleuren, een extreme helderheid in vorm en representatie van thema’s, die bijdragen aan een gevoel van ultiem comfort, vrede en harmonie. In de theaterstukken van Samuel Beckett wordt het idee van het eeuwige gelukkige leven na het einde echter volledig ondermijnd wat resulteert in een treffende tegengestelde visuele taal van grauwheid, leegte en verval. In mijn schilderijen probeer ik deze twee zeer contrastrijke talen te verbinden, ofwel door middel van collage waarbij ze tegenover elkaar komen te staan, ofwel door subtiele overgangen en mengvormen waarbij niet langer duidelijk is waar Disney ophoudt en waar Beckett begint.”

wim warrink

“De logica en wetenschappelijke wetten fascineren mij. Natuurwetenschappelijke en filosofische thema’s bevraag ik op mijn eigen manier. Ik ga daarin niet op zoek naar een sluitend antwoord zoals een filosoof of een wetenschapper dat doet, maar ik maak de thema’s ervaarbaar voor mezelf en anderen. Ik kom met een beeldend antwoord. Uitgaande van een grafische druk techniek wordt een afstand vastgelegd. Bestaande schoenen zijn zo aangepast dat er zolen van zink onder worden bevestigd. Aan het eind van de wandeling worden de zinken zolen losgehaald om ze in de grafiekwerkplaats af te drukken. Door deze methode worden alle stappen die gezet zijn, in een grafisch beeld getoond.”